Narodowe Czytanie „Dziadów” cz. II.
Uczniowie klasy 7B z naszej szkoły przenieśli społeczność uczniowską w tajemniczy i pełen grozy świat romantycznego dramatu, przygotowując wyjątkową inscenizację „Dziadów” cz. II Adama Mickiewicza w ramach ogólnopolskiej akcji Narodowego Czytania. Młodzi artyści z wielkim zaangażowaniem wcielili się w role Guślarza oraz błąkających się duchów, przypominając nam o prawdach, które mimo upływu stuleci nic nie straciły na swojej aktualności.
Występ młodzieży nie był jedynie odtworzeniem literackiej klasyki. Stał się przede wszystkim pretekstem do dyskusji o ludzkiej kondycji i odpowiedzialności. Z opowieści zjaw wyłoniły się wskazówki i pouczenia dla każdego z nas:
Nic, co ważne, nie znika bez śladu – każde nasze działanie, chwila obojętności czy gest solidarności zostawiają trwały ślad w świecie i w pamięci innych ludzi. Przeszłości nie da się po prostu wymazać.
Słowa mają większą moc, niż nam się wydaje – wypowiedziane słowa mogą ranić niczym ostrze lub nieść ratunek. W dobie współczesnego świata siódmoklasiści przypomnieli, jak wielką wagę mają zaklęcia, obietnice i codzienne komunikaty, które kierujemy do drugiego człowieka.
Dobro i zło są wyborem, a nie teorią – moralność nie polega na pięknych definicjach w podręcznikach. To codzienne, konkretne decyzje, które podejmujemy w szkole, w domu i na ulicy. Każdy z nas co rano wybiera, po której stronie chce stanąć.
Człowiek odpowiada za to, co zostawia po sobie – to najważniejsza przestroga mickiewiczowskich duchów. Nasze życie jest sumą naszych uczynków. Kończąc ziemską wędrówkę, zostawiamy po sobie albo pustkę i żal, albo dobro i piękne wspomnienia.
Inicjatywa klasy 7B pokazała, że młodzież z „Trójki” potrafi nie tylko doskonale interpretować trudną literaturę romantyczną, ale też wyciągać z niej dojrzałe wnioski. Dzięki nim Narodowe Czytanie w SP3 w Zambrowie stało się prawdziwą ucztą duchową i cenną lekcją życia.
E.B